Dyrektywa unijna 89 106 ewg

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które wymagają być zrealizowane przez wszystkie produkty, które są oddane do wdrożenia w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z regułą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, wprowadzanych w konkretnych krajach członkowskich określane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić różne z przepisami dyrektywny, ani nie może przystępować do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została wprowadzona w życie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, jakie jest uzależnione z użyciem dowolnego towaru w zakresach, w których może trwać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy konkretny towar podlega ocenie zgodzie z zasadami atex oraz za dostosowanie danego produktu do ostatnich zasad. Atest atex jest chciany w wypadku produktów, jakie wybierają się w strefie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem stanowi ostatnie dziedzina, gdzie uprawia się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w powiązaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do unie takich substancji kwalifikuje się: ciecze, gazy, pyły i niczego łatwopalne. Mogą zatem stanowić np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu powstaje w sukcesie, jak duża porcja energii wynikająca z skutecznego źródła zapłonu wchodzi do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru podchodzi do wybuchu, który jest istotne zagrożenie dla mieszkania oraz zdrowia ludzkiego.